لازم نیست کسی بهش بگه «غلطه»؛ خودش میبینه.
هر جوابی بده، همون جلوش ساخته میشه. اگه برای ۳۸ + ۲۵ بنویسه ۵۱۳، ۵۱ کیسه سیب جلوش چیده میشه؛ از دو تا گاری! خودش میفهمه یه جای کار میلنگه و برمیگرده سراغش.
بعد از جوابِ درست هم گاهی میپرسه «از کجا فهمیدی؟»؛ تا پرسیدنِ «چرا» هیچوقت معنیِ «غلط» نده.